انتقال ۶۰۰ بیت‌کوین دوران ساتوشی پس از ۱۶ سال خواب زمستانی

داده‌های درون‌زنجیره‌ای نشان می‌دهد که پس از ۱۶ سال بی‌تحرکی، ۶۰۰ واحد بیت کوین دوران ساتوشی به ارزش تقریبی ۴۸ میلیون دلار از ۱۲ کیف‌پول تاریخی استخراج‌شده در سال ۲۰۱۰ جابه‌جا شده است؛ این تراکنش‌ها که هرکدام حاوی پاداش بلاک ۵۰ واحدی بوده‌اند، توجه تحلیلگران داده‌های آن‌چین را به فعالیت مجدد دارایی‌های راکد نخستین روزهای شبکه جلب کرده است.

با وجود گمانه‌زنی‌های اولیه درباره احتمال ارتباط این کیف‌پول‌ها با خالق ناشناس بیت‌کوین، پلتفرم ردیابی تراکنش‌های نهنگ «ویل آلرت» (Whale Alert) تأیید کرده است که بر اساس الگوهای رمزنگاری و رفتار ماینینگ، این دارایی‌ها هیچ ارتباطی با ساتوشی ناکاموتو ندارند. تحلیلگران در رسانه تخصصی پی‌کار با بررسی فنی این رخداد، ابعاد ساختاری و تحلیلی بیداری نهنگ‌های اولیه شبکه را ارزیابی می‌کنند.

ردیابی آنچین پاداش‌های استخراج مارس ۲۰۱۰

پلتفرم ویل آلرت اعلام کرد که این ۶۰۰ واحد BTC ناشی از پاداش استخراج ۱۲ بلاک مجزای شبکه در مارس ۲۰۱۰ میلادی است؛ دوره‌ای که پروتکل بیت‌کوین به ازای استخراج موفق هر بلاک، یارانه پایه ۵۰ بیت‌کوین پرداخت می‌کرد. پاداش بلاک پس از آن طی چهار رویداد هاوینگ (نصف شدن پاداش استخراج) در سال‌های ۲۰۱۲، ۲۰۱۶، ۲۰۲۰ و در نهایت آوریل ۲۰۲۴ کاهش یافته و در حال حاضر برابر با ۳.۱۲۵ بیت‌کوین به ازای هر بلاک است.

گزارش تکمیلی پلتفرم تحلیل داده «لوک‌آن‌چین» (Lookonchain) نیز نشان می‌دهد که در گام نخست، هفت کیف‌پول استخراج‌کننده اقدام به انتقال ۳۵۰ بیت‌کوین پس از ۱۶.۵ سال عدم فعالیت کردند و سپس آدرس‌های مرتبط دیگر نیز تراکنش‌های خود را ثبت نمودند. تمامی این سکه‌ها در زمانی ماین شده بودند که استخراج با پردازنده‌های مرکزی رایانه‌های خانگی (CPU) انجام می‌شد و سختی استخراج در پایین‌ترین سطوح تاریخی خود قرار داشت.

تفکیک بیت‌کوین دوران ساتوشی از دارایی‌های شخص ناکاموتو

اصطلاح «عصر ساتوشی» (Satoshi Era) به بازه زمانی سال‌های ۲۰۰۹ تا اواخر ۲۰۱۰ اطلاق می‌شود که ناکاموتو همچنان در تالارهای گفتگوی اینترنتی فعال بود و در توسعه کد بیت‌کوین مشارکت داشت. با این حال، هر کوینی که در این بازه استخراج شده باشد لزوماً متعلق به ساتوشی نیست.

سخنگوی ویل آلرت در این رابطه تصریح کرد:

«بر اساس تحقیقات جامع ما، هیچ‌یک از این ۱۲ بلاک قابل انتساب به ساتوشی ناکاموتو نیستند و ردپای الگوی استخراج پاتوشی در آن‌ها دیده نمی‌شود.»

پژوهشگران آنچین برای تفکیک دارایی‌های ساتوشی از الگوی شناخته‌شده «پاتوشی» (Patoshi Pattern) استفاده می‌کنند؛ الگویی که در آن نانس‌ها (Nonce) و فواصل زمانی استخراج بلاک‌های متعلق به ساتوشی دارای امضای دیجیتال و ویژگی‌های نرم‌افزاری خاصی است. برآوردها حاکی از آن است که ناکاموتو بیش از ۱.۱ میلیون واحد BTC استخراج کرده که بخش عمده آن بدون تغییر از سال‌های اولیه دست‌نخورده باقی مانده است.

انگیزه‌ها و الگوهای رفتاری نهنگ‌های اولیه

بیدار شدن والت‌های قدیمی پس از بیش از یک دهه معمولاً ناشی از عوامل فنی یا مالی متعددی است:

• ارتقای تدابیر امنیتی و استاندارد کیف‌پول: بسیاری از کیف‌پول‌های متعلق به سال ۲۰۱۰ از فرمت‌های آدرس قدیمی (P2PK یا Legacy) استفاده می‌کردند. انتقال این دارایی‌ها به راه‌حل‌های ذخیره‌سازی چندامضایی (Multi-Sig)، سگویت (SegWit) یا تپ‌روت (Taproot) ریسک هک و فرسودگی کلید خصوصی را به حداقل می‌رساند.
• فروش از طریق میزهای معاملات خارج از صرافی (OTC): در شرایط کنونی بلوغ بازارهای مشتقه و نهادی، انتقال دارایی‌های راکد عموماً برای مدیریت دارایی شخصی، امور ارثیه یا نقدشوندگی بدون ایجاد ریزش در دفتر سفارش صرافی‌های متمرکز انجام می‌شود؛ روندی که در بخش مدیریت دارایی‌های دیجیتال و توکنایزیشن نیز مورد توجه موسسات مالی بزرگ قرار گرفته است.
• بازیابی کلیدهای گمشده: در برخی موارد، ماینرهای اولیه پس از سال‌ها موفق به بازسازی عبارات بازیابی، دسترسی به دیسک‌های قدیمی یا رمزگشایی فایل‌های wallet.dat می‌شوند.

اثر انتقال دارایی‌های راکد بر پویایی بازار

جابه‌جایی ۶۰۰ بیت‌کوین با توجه به حجم معاملات روزانه ده‌ها میلیارد دلاری بازار رمزارزها، توانایی ایجاد شوک نقدینگی معنادار در قیمت اسپات را ندارد. با این حال، ارزش سیگنال‌دهی این رخدادها از منظر روان‌شناسی بازار همواره حائز اهمیت است. در سال‌های گذشته، هرگونه جابه‌جایی آدرس‌های متعلق به سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ موجب وحشت کوتاه‌مدت سهام‌داران خرد نسبت به احتمال دامپ بازار توسط ساتوشی می‌شد، اما با شفافیت ابزارهای تحلیل درون‌زنجیره‌ای و تفکیک سریع آدرس‌ها، واکنش‌های هیجانی بازار نسبت به گذشته به مراتب کاهش یافته است.

بررسی این رویدادها نشان می‌دهد که شفافیت دفترکل توزیع‌شده بیت‌کوین به عنوان یک زیرساخت رصدپذیر مالی، امکان تحلیل جریان وجوه و جلوگیری از شایعات بی‌اساس را حتی برای تراکنش‌های پس از ۱۶ سال فراهم می‌سازد؛ برای مطالعه بیشتر درباره دگرگونی‌های ساختار نقدینگی و فین‌تک، به بخش تحلیل‌های بازار کریپتو و فناوری مالی مراجعه نمایید.

پرسش‌های متداول

۱. آیا این ۶۰۰ بیت‌کوین متعلق به ساتوشی ناکاموتو بود؟

خیر؛ بررسی‌های دقیق پلتفرم ویل آلرت با استفاده از متدهای آماری و الگوی پاتوشی نشان داده است که این ۱۲ بلاک توسط ماینرهای اولیه مستقل استخراج شده و ارتباطی با خالق بیت‌کوین ندارند.

۲. ارزش این بیت‌کوین‌ها در زمان استخراج و در حال حاضر چقدر است؟

در مارس ۲۰۱۰ ارزش این ۶۰۰ بیت‌کوین اساساً ناچیز و کمتر از چند سنت بود، اما ارزش کنونی آن پس از ۱۶ سال نگهداری به حدود ۴۸ میلیون دلار بالغ شده است.

۳. پاداش استخراج بلاک در سال ۲۰۱۰ چه تفاوتی با امروز دارد؟

در سال ۲۰۱۰ پاداش پایه هر بلاک ۵۰ واحد بیت‌کوین بود، در حالی که پس از ۴ دوره هاوینگ، این پاداش در حال حاضر برابر با ۳.۱۲۵ واحد BTC به ازای هر بلاک است.

۴. چرا انتقال این دارایی‌ها باعث افت شدید قیمت نشد؟

میزان ۶۰۰ بیت‌کوین در مقایسه با عمق بازار و حجم معاملات روزانه بیت‌کوین رقمی بسیار اندک محسوب می‌شود و بخش بزرگی از نقدشوندگی چنین مبالغی از طریق بازارهای خارج از صرافی (OTC) بدون ایجاد شوک قیمتی جذب می‌شود.

۵. منظور از «الگوی پاتوشی» چیست؟

الگوی پاتوشی یک الگوی منظم و شناسایی‌شده در کدهای نانس و فواصل استخراج بلاک‌های اولیه شبکه بیت‌کوین است که پژوهشگران آنچین برای تفکیک بلاک‌های استخراج‌شده توسط شخص ساتوشی ناکاموتو از سایر کاربران استفاده می‌کنند.

برای دنبال کردن تحلیل‌های بیشتر درباره رمزارزها، بلاکچین، بانکداری دیجیتال و اقتصاد نوآوری، گزارش‌های تخصصی پی‌کار را دنبال کنید.

داده‌های آن‌چین نشان می‌دهد که پس از ۱۶ سال بی‌تحرکی، کیف‌پولی متعلق به دوران ساتوشی ناکاموتو فعال شده و ۶۰۰ واحد بیت‌کوین را منتقل کرده است؛ بر اساس گزارش کوین‌تلگراف، این دارایی‌ها که در ماه‌های نخست شکل‌گیری شبکه استخراج شده بودند، اکنون ارزشی بالغ بر ده‌ها میلیون دلار دارند و پی‌کار نیز تحرکات این نهنگ‌های کهنه‌کار و پیامدهای نقدینگی آن بر بازار کریپتو را در بخش مقالات و تحلیل‌ها بررسی می‌کند.